premiera 24 godziny po śmierci

24 godziny po śmierci
reżyser: Brian Smrz | gatunek: Thriller
grają: HELIOS

premiera Wojna płci

Wojna płci
reżyser: Jonathan Dayton, Valerie Faris | gatunek: Biograficzny; Komedia
grają: MULTIKINO

 

 Recenzje

 
Recenzja. "Wyspa skazańców"
Filmy o więziennictwie przyzwyczaiły nas do specyficznej perspektywy z jaką je oglądamy. Podczas gdy moralnie złym bywa na ogół przestępca, tak tutaj jego postać postawiona jest w nieco odmiennym świetle, bo albo jest on niewinnie skazany, albo jego wyrok zbyt surowy, a nawet jeśli, w trzeciej opcji, jest winny i za kratki trafił zasłużenie, to widz zdaje się o tym momentalnie zapominać. W każdym z tych przypadków proces identyfikacji widza z bohaterem skupiony jest wokół osadzonego, a nie, jak to powinno wyglądać, strażnika czy naczelnika więziennego, którzy przecież pilnują porządku i sprawiedliwości. Praktycznie zawsze w filmach, których akcja rozgrywa się w więzieniu, kibicujemy więźniom. Jesteśmy oburzeni wobec ich nieludzkiego traktowania, wierzymy (z jakiego powodu?) w ich dobre sumienie, a w razie próby cieczki ściskamy za nich mocno kciuki. I tak też się ma sprawa tym razem.

„Wyspa skazańców” na tym tle nie dość, że wpisuje się we wspomniany schemat odbioru, to na dokładkę powiela utarte na tym terenie motywy i rozwiązania. Choć z ekranu tętni emocjami, to są one w jakimś stopniu tłumione przez naszą logikę i wiedzę, która co jakiś czas mówi: „o tak, to było do przewidzenia” albo „a teraz zdarzy się to”. Nie ma w tym filmie grama zaskoczenia, nawet wówczas, kiedy tak wiele mogłoby się wydarzyć. Tłumaczyć to można oficjalnym uzależnieniem od historycznych faktów, bo ten film to tzw. niezwykła historia prawdziwa, o jednym z buntów w rygorystycznym zakładzie poprawczym dla młodocianych przestępców. Ale jeśli tak, to gdzie podziała się reszta nawiązań? Gdzie detale i realizm?

Zdawać by się mogło egzotyczne (choć chłodne) kino norweskie w tym przypadku kojarzy się z amerykańską masówką. Wpuszczając nas na oddaloną od normalnego świata wyspę skazańców, nie może tak naprawdę oprzeć się pokusie typowej przygody i powszechnym zwyczajom. Zupełnie jakby chciało się nam zademonstrować niespotykany, wymierający okaz zwierzęcia jednocześnie ubranego w sweterek, czapkę i jedzącego karmę z plastikowej miski.

Rafał Kaplita
tuco@vp.pl

Kiedy zasiadam do oglądania filmu norweskiego lub szwedzkiego, to wiem, że się nie rozczaruję. Każdy kolejny kontakt z Kinem skandynawskim utwierdza mnie w tym przekonaniu, ponieważ Skandynawowie, jak chyba nikt inny, potrafią połączyć wizualny chłód z emocjonalnym żarem. A przy tym zawsze powiedzą/pokażą coś istotnego, co dotyczy człowieka, jego uczuć, pragnień, a szczególnie relacji międzyludzkich. Nie inaczej jest w przypadku „Wyspy skazańców”, która – niestety – nie należy do filmów znanych. Dlatego - między innymi – pojawiła się w Dyskusyjnym Klubie Filmowym „KLAPS” w WDK.

Ta opowieść, za której podstawę posłużyły fakty (istnienie na wyspie Bastøy – w latach 1900–1970 – ośrodka poprawczego dla chłopców w wieku od 11 do 18 lat oraz bunt osadzonych, do którego doszło w roku 1915) nie ucieka się do udziwnień, komplikacji i niepotrzebnych narracyjnych zawiłości. „Wyspa…” ma więc tradycyjną, rzetelną i dynamiczną narrację, która zmierza od punktu A, przez punkt B, aż do punktu C. Służy to poznaniu głównego bohatera (nowo osadzonego chłopca o imieniu Erling), przyjrzeniu się jego postawie (indywidualisty, buntownika i twardziela, który nie boi się dozorców i który wie, czego chce – a chce uciec z wyspy), jego relacjom z innymi (osadzonymi, dozorcami oraz samym naczelnikiem ośrodka), temu, jak wyrabia swoją pozycję lidera (najczęściej siłą i uporem), a także temu, jak wygląda życie w ośrodku. Takie prowadzenie narracji z kolei sprawia, że napięcie sukcesywnie wzrasta (proporcjonalnie do napięcia wrastają emocje), by w końcu osiągnąć punk kulminacyjny, po którym następuje wyciszenie i czas na refleksję – nie nad detalami, nie nad realizmem lub jego brakiem (np. w wyglądzie bohaterów: że może zbyt „piękni”? że może „za dobrze” ubrani? że zbyt „pięknie” się wysławiają?), nawet nie nad logiką (że nagle zmieniła się pora roku, wody zostały skute lodem, a wszystko pokryła gruba warstwa śniegu), lecz właśnie nad relacjami międzyludzkimi, nad postawami i nad istotą człowieczeństwa. A także nad tym, czym jest resocjalizacja, jak ona powinna wyglądać (czy w ogóle istnieje?), i gdzie ona się kończy, a gdzie zaczyna się przemoc fizyczna i psychiczna. I w tym tkwi siła filmu Holsta – w pytaniach, które stawia i emocjach/wrażeniu, jakie wywołuje – a uderza jak prawy sierpowy zawodowego boksera.

„Wyspa…” ma tyle samo plusów co minusów. A żeby było ciekawiej, to jej plusy są zarazem jej minusami. I vice versa. Może nie jest arcydziełem, nie jest filmem wybitnym, nie jest też filmem oryginalnym, ale na pewno jest filmem na poziomie, który dobrze się ogląda, a jeszcze lepiej o nim dyskutuje. Dlatego nie można pozwolić na to, by istniał, jak do tej pory, w filmowej nieświadomości i niebycie, bo zdecydowanie na to nie zasługuje.

Dominik Nykiel
dominon@interia.pl
Tagi: dkf klaps , wyspa skazańców , recenzja , dominik nykiel , rafał kaplita
Data wprowadzenia: 2012-11-12
 

 Komentarze

 
Twój podpis
Treść:
Tylko zalogowani użytkownicy
mogą dodawać komentarze. Zaloguj się

Portal resinet.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy i wypowiedzi zamieszczanych przez internautów. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.

 Zapowiedzi

 Reklama

 Recenzje

 Resinet poleca

Kingsman: Złoty krąg
(Akcja; Komedia USA, Wielka Brytania)

Lego Ninjago
(Animowany; Bajka Dania USA)

Ptaki śpiewają w Kigali
(Dramat Polska)

Lego Ninjago (mała sala)
(Animowany; Bajka Dania USA)

Ptaki śpiewają w Kigali (mała sala)
(Dramat Polska)

Kino Konesera: Ptaki śpiewają w Kigali
(Dramat Polska)

 Dla dzieci

Tarapaty
(Familijny; Przygodowy Polska)

Lego Ninjago
(Animowany; Bajka Dania USA)

Lego Ninjago (mała sala)
(Animowany; Bajka Dania USA)

 Filmoteka

 Warto zobaczyć

Sprawdź aktualny repertuar kin

 Konkursy

Chwilowo brak konkursów

 Dzisiaj w kinach: wtorek, 12.12.2017 r.

HELIOS

Cicha noc 19:30, 21:45,
Coco (dubbing) 09:30, 11:30, 16:00, 18:00,
Listy do M. 3 10:00, 21:30,
Mikołaj i spółka 12:30, 15:15,
Morderstwo w Orient Expressie 09:00, 19:00, 21:30,
Najlepszy 15:30, 20:30,
Pierwsza gwiazdka (dubbing) 09:45, 12:00, 14:00, 17:30,

HELIOS Galeria

Cicha noc 19:00, 21:45,
Coco (dubbing) 09:00, 13:30, 16:00, 18:00,
Listy do M. 3 09:00, 13:00, 15:30, 18:30, 21:00,
Mikołaj i spółka 10:45, 14:15, 17:00,
Morderstwo w Orient Expressie 10:15, 17:45, 21:15,
Najlepszy 11:45, 15:15, 20:30,

MULTIKINO

Cicha noc 21:45,
Co wiecie o swoich dziadkach? 10:10, 15:50, 22:10,
Coco (dubbing) 12:30, 14:30, 16:00,
Listy do M. 3 14:40, 15:40, 17:05, 18:05, 19:30, 20:30, 21:55,
Mikołaj i spółka 10:00, 13:40, 15:15, 17:45,
Morderstwo w Orient Expressie 12:50, 15:20, 17:50, 20:20,
Na karuzeli życia 13:30, 20:10,
Najlepszy 11:05, 17:20, 19:45,
Pierwsza gwiazdka (dubbing) 09:30, 11:00, 12:20, 13:00, 15:00, 17:00,
Wojna płci 18:00, 20:40,

ZORZA

Bikini Blue 18:00,
Wojna płci 20:00,

 Ostatnio dodane

 Promocje kin

 Kontakt

Rzeszowski Portal Informacyjny resinet.pl

tel.  017 85 06 396
fax. 017 85 06 397

e-mail: kina@resinet.pl

Tutaj znajdziesz nasze pełne dane kontaktowe.